1 marca obchodziliśmy Światowy Dzień Walki z Autoagresją – z perspektywy mojej pracy jako psychologa jest to bardzo istotny dzień, którego istotę i znaczenie powinniśmy nagłaśniać. Inicjatywa ta ma na celu zwrócenie uwagi na problem samookaleczeń i innych form autoagresji, szczególnie wśród dzieci i młodzieży. Zjawisko to staje się coraz bardziej powszechne, a jego skala rośnie w alarmującym tempie. Coraz więcej młodych osób, nie radząc sobie z trudnymi emocjami, napięciem czy stresem, ucieka się do autoagresji jako sposobu na rozładowanie wewnętrznego bólu. I to jest przerażające- nie możemy tego bagatelizować!
Czym jest autoagresja?
Autoagresja to celowe zadawanie sobie cierpienia, zarówno w sposób fizyczny (np. cięcie skóry, uderzanie się, przypalanie), jak i psychiczny (surowa samokrytyka, obwinianie się, niszczenie własnych szans i relacji). Choć często błędnie postrzegana jako „próba zwrócenia na siebie uwagi”, w rzeczywistości jest wołaniem o pomoc i sygnałem, że młoda osoba zmaga się z silnym wewnętrznym cierpieniem.
Dlaczego młodzież sięga po autoagresję?
Przyczyny autoagresji są złożone i mogą wynikać z wielu czynników, takich jak:
* trudności emocjonalne – brak umiejętności radzenia sobie ze stresem, smutkiem, złością czy lękiem,
* problemy rodzinne lub rówieśnicze – konflikty, poczucie odrzucenia, brak akceptacji,
* presja szkolna i społeczna – wysokie wymagania, strach przed porażką, niskie poczucie własnej wartości,
* chęć odzyskania kontroli – ból fizyczny bywa postrzegany jako bardziej „namacalny” niż cierpienie psychiczne, a jego doświadczanie daje iluzję kontroli nad emocjami.
Podpowiem w jaki sposób można pomóc:
*nie bagatelizuj problemu – jeśli zauważysz u siebie lub u kogoś bliskiego objawy autoagresji, nie ignoruj ich. To wyraźny sygnał, że dana osoba potrzebuje wsparcia,
*otwarta rozmowa – warto rozmawiać o emocjach i problemach bez oceniania, krytyki czy narzucania gotowych rozwiązań. Czasem samo wysłuchanie może przynieść ulgę,
* poszukiwanie zdrowszych sposobów radzenia sobie ze stresem – aktywność fizyczna, techniki relaksacyjne, twórcza ekspresja (np. rysowanie, pisanie) mogą pomóc w wyrażeniu trudnych emocji,
*profesjonalna pomoc – nie bój się zwrócić do psychologa, pedagoga szkolnego lub specjalisty z poradni psychologicznej. Wsparcie profesjonalistów może pomóc znaleźć skuteczne sposoby radzenia sobie z trudnościami.
Nie bój się prosić o pomoc – to oznaka siły, a nie słabości!!!
Każdy człowiek doświadcza trudnych emocji, ale nie musi zmagać się z nimi sam.
Jeśli czujesz, że nie radzisz sobie z własnymi myślami i emocjami, sięgnij po pomoc. To akt odwagi i troski o siebie. Pamiętaj, że wokół Ciebie są osoby, które chcą i mogą Ci pomóc – rodzice, nauczyciele, przyjaciele, psychologowie.
📞 Jeśli potrzebujesz wsparcia, możesz skontaktować się z:
✔ Telefonem zaufania dla dzieci i młodzieży – 116 111 (bezpłatnie, anonimowo, 24/7).
✔ Szkolnym psychologiem lub pedagogiem – zawsze jesteśmy gotowi Ci pomóc.
Nie jesteś sam/a.
Twoje emocje są ważne, a Twoje życie ma ogromną wartość. 💙
Trzymam kciuki
Psycholog
